< terug naar het overzicht
Terug naar Galerie 23 Hedendaagse Afrikaanse Kunst

SPROUTS #2 Afrika
12-10-2014 / 09-11-2014

A SPACE BETWEEN   -   installatie, video, mixed media
Een duo expositie van Marijke Efua Everts en Heleen Hintjens.

Fons Geerlings hoopt u te kunnen begroeten.

 

 

 

test
Opening
test
Marijke Everts: Installatie
test
Opening Performance
test
Marijke Everts: Installatie
test
Marijke Everts: Installatie
test
Marijke Everts: Installatie
test
Helen Hintjens
test
Marijke Everts
test
Helen Hintjens
test
Marijke Everts: Installatie
test
Helen Hintjens
test
Marijke Everts: Installatie

A SPACE BETWEEN CULTURES

(English version below)

Een presentatie van Helen Hintjens en Marijke Everts

Min of meer toevallig zijn Helen Hintjens en Marijke Everts met elkaar in contact gekomen. Ze zaten op dezelfde Haagse kunstacademie, maar Helen bezocht de avondopleiding en Marijke de dagopleiding. Bij de voorbereidingen van hun eindpresentatie kruisten hun wegen zich. Toen bleken ze niet alleen een vergelijkbare, gemengde achtergrond te hebben, ze hadden zich beiden ook jarenlang moeten verweren tegen docenten die weinig op hadden met hun niet-westerse werk. In feite werden ze gedwongen zich aan te passen.

Hun standvastigheid, wellicht voortkomend uit die veelkleurige achtergrond, resulteert nu in een verrassende, persoonlijke, gezamenlijke presentatie.

Marijke Everts heeft een blanke vader en een Ghanese moeder. Omdat de vader voor een internationale organisatie werkte, verhuisde het gezin regelmatig. Everts woonde langer in Senegal en Italië dan in haar geboorteland en het geboorteland van haar vader. Haar moedertaal leerde ze nooit echt. De andere talen moest ze veroveren. Door deze omstandigheden heeft het begrip ‘thuis’ voor haar nooit inhoud gekregen. Omdat ze het gevoel had in de ruimte tussen culturen te moeten leven, werd het voor haar een permanent zoeken naar haar identiteit.

In haar werk probeert ze vorm en inhoud te geven aan ‘home’, of, beter, aan ‘a sense of home’. Ze doet dat vooral door ruimtelijke installaties die refereren aan een kamer of een woning of die haast letterlijk een kamer of woning lijken te zijn. Die ruimtes zijn opgebouwd uit bestaande materialen. Vaak uit de directe omgeving, omdat ze veelal op locatie werkt. Ze zijn soms letterlijk aan het grof vuil onttrokken. Ze vindt het een prettig idee dat andere mensen ze al gebruikt hebben en dat ze, na een tentoonstelling, weer opnieuw gebruikt zullen worden. Het westerse concept dat kunst eeuwigheidswaarde zou moeten hebben slaat ze hiermee om de oren. In de ruimte hangt ze haar ‘schilderijen’ op. Die houden het midden tussen een collage en een schilderij. Ze zijn samengesteld uit beeldelementen die deels weer afkomstig zijn uit bestaande bronnen. Als geheel zijn haar installaties een samenballing van herinneringen, goeddeels geabstraheerd en naar een universeel niveau getild. Everts wil voorkomen dat ze te letterlijk worden, dat ze teveel van haar zelf zijn. Ze wil haar persoonlijke thematiek op een algemeen niveau presenteren, omdat ze weet dat die thematiek op veel mensen van toepassing is. Haar werken moeten meer zijn dan een substituut ‘thuis’, ze moeten een ‘mental state’ verbeelden, waar de kijker zich mee kan identificeren.

Helen Hintjes heeft een Vlaamse vader en een Schotse moeder. Haar vader was diplomaat in Congo op het moment dat Patrice Lumumba werd vermoord (januari 1961). Ze heeft ook in Kenia en Tanzania gewoond. Ze geeft les op het International Institute of Social Studies. Haar perceptie van dat veelkleurige verleden wijkt af van die van Everts. Allereerst omdat ze blank is en dus aan de andere kant van de lijn staat, vervolgens omdat ze ouder is en meer afstand heeft kunnen nemen, maar ook omdat ze, door zich vooral theoretisch te verdiepen in de geschiedenis van Europa en zijn koloniale verleden, het belangrijk is gaan vinden om dat verleden als een gezamenlijk verleden te beschouwen, om de gelaagdheid en de veelkantigheid ervan te benadrukken, “om het koloniale verleden door het heden te laten schijnen”.

Die gelaagdheid probeert ze zichtbaar te maken in haar werk.

Dat doet ze met foto’s, films, schilderijen, installaties en collages. Vaak maakt ze eerst een muurschildering, vervolgens projecteert ze daar via power point beelden op. Het geheel fotografeert ze. De collages en de schilderijen kunnen ook een zelfstandig leven leiden. De beelden ontleent ze deels aan bestaand materiaal (bijvoorbeeld fragmenten van foto’s van oorlogsfotografen). Ze vult ze aan of vermengt ze met eigen beelden. Het is belangrijk dat de beeldlagen ook inderdaad als lagen zichtbaar blijven. Dat geeft de werken niet alleen diepte, wat ze formeel interessant maakt, maar dat zorgt er tevens voor dat recht wordt gedaan aan de vermenging van heden en verleden, aan het daar en het hier, dus aan het concept dat aan haar werk ten grondslag ligt. Is een esthetisch criterium bij Marijke Everts van ondergeschikt belang, bij Hintjens speelt dat, bewust of onbewust, wel een rol. Haar beelden willen verleiden.

Wat er uit de samenwerking komt, is op het moment dat ik dit schrijf nog onduidelijk. Dat wordt ter plaatse en niet lang voor de opening beslist. De zielsverwantschap, het wederzijds respect en het eigenzinnige gebruik van materialen en media zullen ongetwijfeld een spannende en wellicht confronterende tentoonstelling opleveren.

Kunstenaar / schrijver Bernard Akoi-Jackson zal bij de publieke presentatie op 19 oktober zijn reactie geven. Als onderdeel van het meerjarige Global Collaborations programma, heeft het Stedelijk Museum de Ghanese kunstenaar Bernard Akoi-Jackson uitgenodigd als artist-in-residence tot eind oktober 2014. Hij is gehuisvest in de studio van de Thani Mnyele Stichting.

Rob Perrée

Amsterdam, september 2014.

 

SPACE BETWEEN CULTURES   An installation by Marijke Efua Everts and Helen Hintjens

It was more or less a coincidence that Helen Hintjens and Marijke Efua Everts even met. They were in the same Art Academy – the Royal Academy of Fine Art in the The Hague (KABK), but Helen was part-time and studied in the evenings, whilst Marijke did a full-time Fine Art degree and studied in the day. When they finally met, just before their final exam and graduation exhibition, not only did they find they had a shared, mixed background with some similarities; they had also each struggled for years with their teachers, some of whom could not relate to the non-Western elements in their artwork. Each was obliged to fit in with what was expected.

Their determination, and their diverse backgrounds anchored both in Europe and in Africa, have resulted in this surprising, highly personal combined installation work, The Spaces Between.

Marijke Efua Everts has a Ghanaian mother and a white Dutch father. The family relocated regularly when she was growing up, since he worked for an international organization. Everts lives in Senegal and Italy, among other places, and then also in Ghana and The Netherlands. Although she now masters five languages, Everts never learned her mother’s birth language properly. As a consequence, the notion of ‘home’ has never had much meaning for her. She felt that she had to live in the ‘spaces between’ different cultures, and this on-going search fora feeling of belonging and identity became a major theme in her work.

In her work she tries to explore the content of ‘home’ or ‘a sense of home’ in material form. Her installations give a spatial sense of a room, spaces for living in, spaces that literally look like somewhere for living in. These spaces are constructed from mostly found and recycled materials. Often these come from the location where the installation is built up, since Everts likes to work with the specific location in which she finds herself. Sometimes the materials are literally pulled out of the rubbish. She likes the idea that other people have already used these material at least one, and that after the exhibition, others can use these materials again. In this way she challenges the idea, common in Western art, that artworks should endure. In the rooms that she creates, she hangs up her own paintings, which become part of the furniture of the ‘home’ she makes. These paintings combine collage with paintings. They are put together with images from other sources. When combined, her installations combine elements of remembered fragments, abstracted and oriented towards a sense of the universal. Everts seeks to avoid making her installations too literal, or too personal. She wants to present her personal themes, but as a general, wider artistic form of expression, since she feels that many people can relate with the themes she is exploring. Her artwork is more than a ‘substitute home’; it is a state of mind expressed in material form, and the viewer is invited to identify with what they see, and with what surrounds them.

Helen Hintjens’ father is Flemish and her mother is Scottish. Since the early 1960s, the family lived in various countries in the African continent, including in former Belgian Congo shortly after Patrice Lumumba was killed in January 1961. She also lived with her family in Kenya and Tanzania, and speaks some Kiswahili. She teaches at the International Institute of Social Studies in The Hague. Her perceptions of her diverse background differs significantly from that of Everts. First, because she is white, and thus placed on the ‘other side of the line’ of colour, and also because she is older and has perhaps had time to reflect and take some distance from the events. She is also more interested in theorizing the colonial history of Europe, and finds it essential to look at this history as something shared, something common. In her work she seeks to bring out the layered quality of this shared history, and its multiplicity, and “to let the colonial past filter through into the present day”.

The multi-layered quality of the shared history of Europe and Africa is what she tries to make visible in her work.

She does this by combining photos, film, painting, installation elements and collage. She recently started to make large wall-paintings, onto which she would project images, whether using slides or a beamer. The images were photographed and printed, or painted onto canvas. The collages and paintings can have a life of their own, as well as being part of the installation. Some of the images she uses are from others, for instance the work of David Roberts a famous war photographer, of Mau Mau in colonial Kenya. She translates these images, and mixes them with her own paintings. It is important for her that the layers of the images are visible as layers, and remain so. This gives the work more depth and gives them a more interesting, intriguing form. This visible layering also expresses the idea that the past and present are mixed up in one another. Here and there, then and now; it is central to her work that these are not separate, but overlapping. Whilst aesthetic, visual qualities may play a less central part in Marijke Efua Everts work, a search for the aesthetic is consciously or unconsciously motivated for Helen Hintjens. She wants her images to seduce you, so they can also shock.

What arises from their collaboration of these two artists, is not yet clear as I write. This will be decided in the location, and will come together shortly before the opening of the exhibition. Congeniality, mutual respect and their quirky use of materials, is likely to create a challenging and exciting exhibition.

The artist/writer Bernard Akoi-Jackson will also be present at the public presentation of the exhibition on 19 October, and will give his response to the work. As a part of the Global Collaborations program, Bernard Akoi-Jackson has recently been invited as artist-in-residence at the Stedelijk Museum in Amsterdam, where he will be working till the end of October 2014. He resides in the studio of the Thami Mnyele Foundation.

Rob Perrée Amsterdam, September 2014.

Translation: Helen Hintjens


 

 

Open: din - vrij 10.00 - 18.00 uur / zat & zon 11.00 - 18.00 uur
Schrijf je hier in
voor onze digitale nieuwsbrief.
@deelnemer: is jouw e-mailadres al bekend bij ons?
CONTACT
Tel: +31 (0)20 632 54 92
Copyright © 2013 SBK design by manoverboord