< terug naar het overzicht
Terug naar SBK Amsterdam Noord

Uitleenexpositie Rombout Oomen
08-03-2014 / 13-04-2014

Een goede aanleiding voor SBK Amsterdam Noord om aandacht aan het werk van Rombout Oomen te schenken, is dat rond de gemeenteraadsverkiezingen van 2014 een monumentaal kunstwerk van zijn hand, de noord-oost gevel van de Overhoeks toren zal sieren: een banner met een geschilderde Zwaan-Feniks: een fabeldier gekruist met de zwaan van Amsterdam Noord. 

test
How Rombout Oomen tried to rearrange
test
The last thing Robert Ryman thought
test
Freud's first attempt
test
What the hell
test
portret Rombout Oomen; foto van Giovanni Piesco

Het stadsdeel Amsterdam Noord zal tijdens de komende verkiezingen op 19 maart 2014 opgeheven worden. Om te vieren en te benadrukken dat Noord definitief een vooraanstaande en gewaardeerde positie binnen de stad heeft ingenomen, is het opheffen van het stadsdeel een uitgelezen moment om het stadsdeel een geschikt afscheidscadeau te geven en daarmee te laten zien dat Noord leeft als een herboren Feniks. 

De kunstwerken van Rombout Oomen, die in de tentoonstelling bij de SBK worden getoond, komen uit een serie die in onderstaande tekst wordt beschreven.

Het schaakspel dat schilderen heet

Vijfenzeventig doeken schilderde Rombout Oomen (1975) tussen november 2003 en januari 2004. Dat lijken erg veel werken in erg korte tijd. Maar fysiek en geestelijk is Oomen tot het uiterste gegaan. En wis het denkproces niet uit. Al maanden tevoren hing er een strak schema boven zijn bureau, met vijfenzeventig identieke lege vakjes. Inmiddels hangen de schilderijen in zijn atelier op hun plaats. Het resultaat is, op zijn minst gezegd, indrukwekkend. Samen met een aantal grote werken en ‘installaties’ waren deze te zien bij SBK- KNSM in Amsterdam.

Wat doe je, wanneer je wordt geconfronteerd met zo’n enorme hoeveelheid schilderijen op een betrekkelijke kleine wandoppervlakte? Je gaat op zoek naar vastigheid en vraagt je af: ‘Wat is de rode draad?’. En daar ligt meteen al een groot ‘probleem’, want op het eerste gezicht is die er helemaal niet. Portretten, teksten, naakt, kleur, zwart-wit, een schema en ook nog een sterrenhemel.Toeval? Nee. Dit is precies wat Oomen voor ogen stond, nu precies een jaar geleden.

De basisgedachte van dit project was om vanuit één doek een hele stroom schilderijen op gang te brengen. Oomen: “Vaak krijg je tijdens het schilderen een heleboel ideeën, waarmee je op dat moment niet zo veel kunt doen. Het ene idee resulteert weer in een ander idee. Wat ik in de afgelopen maanden heb geprobeerd te doen, is die ideeën direct op te pakken en ermee aan de slag gaan.” Een vriend noemde het, toepasselijk, een ‘stream of consciousness’. “Je zou het ook kunnen omschrijven als hardop denken”, aldus Rombout Oomen. En gedachteloos doet hij het voor: ‘Hé, ik wil zachtere kleuren. Ja, maar wit kan ook. En hoe zou het zijn om het wit als mist te schilderen? Wat gebeurt er als ik het dikker opbreng?’.

Het is duidelijk dat hij zichzelf geen beperkingen heeft opgelegd. “Iedere streek die je op het doek zet, betekent dat je tegelijkertijd duizenden andere acties uitsluit. Tijdens het werk ontstaat er bij mij de drang om een heel andere schilderkunstige benadering te onderzoeken. Voor mijn manier van werken is het namelijk interessant om ook die andere mogelijkheden uit te proberen. Als schilder word ik voortdurend heen en weer geslingerd. Van het ene uiterste kan ik ‘zomaar’ in het andere uiterste terechtkomen. Het zou toch doodzonde zijn, als je niet de rijkdom van de materie gebruikt? Zonde van de verf.”
Tussen zijn ideeën en het schilderen op het doek vindt er een vertaalslag plaats, die zelfs tijdens het opbrengen nog wordt beïnvloed door het materiaal. Om deze uiteenlopende serie toch een soort steunpilaar te hebben, zeg maar een bindmiddel, schilderde hij een serie zwart-wit portretten, die hij verspreid heeft opgehangen tussen de overige werken.

Zijn artistieke kwaliteiten openbaarden zich al op jongere leeftijd, toen hij als graffitikunstenaar veel succes had. En dat in het achterhoofd houdend, vallen plotseling een aantal dingen op. De letters, de felle kleuren. “Ik ben erg grafisch ingesteld”, zegt hij. “Ik werk meer vanuit de compositie dan vanuit kleur. Als graffiti kunstenaar moet je groot werken en met felle kleuren. Anders valt het niet op heeft het dus geen enkele zin.” Oomen heeft een goed inschattingsvermogen en veel gevoel voor verhoudingen. Ongetwijfeld heeft hij daar zijn voordeel mee gedaan tijdens het maken van grote muurschilderingen voor het Amsterdamse theater Frascati en de het hoofdstedelijke hotel ‘de Arena’. Maar ook bij dit project komt het hem goed van pas. Het schema op een A4-tje, boven zijn tafel, wist hij uiteindelijk te vertalen naar een muur van 36 vierkante meter.

Achter alle afbeeldingen schuilt wel een verhaal. “Eigenlijk is het grotendeels autobiografisch”, zegt Oomen. Maar hij voegt daar meteen aan toe: “Het is niet nodig om precies te weten wat er precies achter schuilt. Het gaat er meer om wat het met mensen doet, hoe ze er op reageren.”

Niet gespeend van enige zelfspot wijst hij op het megalomane karakter van zijn project. Maar uit alles blijkt dat Rombout Oomen heel serieus en bewust, maar vooral ook met veel respect voor de schilderkunst, keihard heeft gewerkt. “Ik zie schilderen als een schaakspel, waarbij de regels worden bepaald door de verf. Je kunt het spel nooit winnen. Je móet mee spelen, want anders mislukt het.”

‘Has there ever been a painting so mighty that no one could paint it?’, vraagt Rombout Oomen zich in een van zijn vijfenzeventig doeken af. Het is misschien wel deze vraag, die hem de inspiratie geeft om steeds weer nieuwe wegen te bewandelen en de confrontatie met het doek en de verf te blijven opzoeken.

Teskt: Casper Wichers

Open: woe - vrij 11.00 -17.00 uur
zat 10.00 - 17.00 uur
Schrijf je hier in
voor onze digitale nieuwsbrief.
@deelnemer: is jouw e-mailadres al bekend bij ons?
CONTACT
Tel: +31 (0)20 632 54 92
Copyright © 2018 SBK design by manoverboord