< terug naar het overzicht
Terug naar Galerie 23 Hedendaagse Afrikaanse Kunst

Collages & Assemblages
29-08-2015 / 04-10-2015

Fally Sene Sow (Senegal) & Abou Sidibé (Burkina Faso)

Galerie 23 start het nieuwe culturele seizoen met collages van de Senegalese kunstenaar Fally Sene Sow (1989) in combinatie met de sculpturale assemblages van Abou Sidibé uit Burkina Faso (Abidjan, 1977).

test
Fally Sene Sow, Carapide
test
Fally Sene Sow, Market aerial perspective
test
Fally Sene Sow, Louma
test
Fally Sene Sow, My house B
test
Fally Sene Sow, My house
test
Fally Sene Sow, My house
test
Fally Sene Sow, Road of Colobane
test
Abou Sidibé, Le gris gris du roi
test
Abou Sidibé, Legende Africaine
test
Abou Sidibé, Le cavalier Mossi
test
Abou Sidibé, Pelerinage
test
Abou Sidibé, Le jeune talibet

Fally Sene Sow

De collages van Fally Sene Sow kijken neer op scènes in een grote, Afrikaanse stad. In zijn geval waarschijnlijk Dakar, want daar woont hij vlakbij, al zouden veel andere Afrikaanse steden eveneens model kunnen hebben gestaan. Het is niet zozeer zijn bedoeling een ideale werkelijkheid te reconstrueren. Hij probeert zoveel en zo goed mogelijk recht te doen aan de werkelijkheid.  

Maar op dat punt doet zich een merkwaardig en verwarrend verschijnsel voor. 
Iedereen die ooit een grote (West) Afrikaanse stad bezocht heeft, zal bij de collages van Fally het gevoel krijgen dat hij er een goed beeld van weet te geven. De levendige wirwarsfeer is uiterst herkenbaar. Qua verhoudingen, qua perspectief en qua vlakverdeling klopt er echter niets van. De auto’s rijden als het ware op hun zij door de straat, de huizen staan in onmogelijke posities tegen elkaar geplakt, wat moet liggen lijkt te staan en omgekeerd, met de horizon en de luchten wordt de hand gelicht etc. 

Impliceert dit, dat de collages het werk zijn van een kunstenaar die de technische kanten van zijn vak niet beheerst? Zijn het voorbeelden van zogenoemde Outsiderkunst? Ik waag het te betwijfelen. Fally heeft op de middelbare school en direct daarna het schildersvak geleerd van een docent/kunstenaar. Hij is geen amateur. Hij heeft op een gegeven moment echter bewust gekozen voor de collage, omdat hij zich daarin beter kan uiten. Daarmee kan hij uitdagender op zoek naar het grensvlak tussen werkelijkheid en onwerkelijkheid. Hij speelt een ingenieus spel met detailbeelden uit verschillende realiteiten en uit verschillende tijden. Hij wil uiteindelijk uitkomen bij de ultieme geloofwaardigheid. Hij opereert als een literaire schrijver die een verhaal wil schrijven dat overkomt bij de lezer, dat de lezer raakt. Een representatie van de realiteit is daarvoor niet, of zeker niet altijd het beste middel. 

In zijn werkwijze is datzelfde uitgangspunt terug te vinden. Zijn basismateriaal mogen dan foto’s uit tijdschriften zijn, hij voegt er quasi realistische elementen aan toe: stukjes stof, zand, dunne staaldraadjes, verpulverde bladeren etc. Soms gebruikt hij verf als een verbindingsmiddel. Opnieuw die dunne lijn tussen echt en niet echt.  

Veel Afrikaanse kunstenaars hergebruiken materialen. Deels zijn daar ongetwijfeld de omstandigheden waaronder ze moeten werken debet aan. Anderzijds lijkt die manier van werken zich steeds meer tot een karakteristiek en onderscheidend stijlmiddel te ontwikkelen. Ook Sene Sow doet het bewust. Hij maakt er een soort persoonlijk onderzoek van. Hoe ver kan ik gaan met welke materialen?

Fally Sene Sow is geen kunstenaar die, zoals zijn Dadaïstische voorgangers, de wereld om zich heen probeert te veranderen. Hij wil dat de kijker gefascineerd raakt door de wereld waarin hij leeft. Daarvoor zet hij de werkelijkheid op een speelse en ontroerende manier naar zijn hand.   

Interview Fally Sene Sow

Rob Perrée
Amsterdam, december 2010.  

Abou Sidibé 

De houten beelden van Abou Sidibé lijken het resultaat van improvisatie. Ze hebben zichzelf gevormd. Ze wisten aan de start niet waar ze uit zouden komen. Toch zijn ze zeker niet decoratief. Ze lijken eerder spiritueel gevoed. Alsof ze verwijzen naar een bepaald religieus bewustzijn. Ze lijken op menselijke figuren, maar dan zoals op totems op menselijke figuren lijken. Ze bestaan niet alleen uit hout, maar Sidibé heeft metaal met hout gecombineerd. Vervlochten, kan ik beter zeggen. De twee materialen die van nature weinig met elkaar gemeen hebben, worden in zijn vaardige handen bloedbroeders. Behalve dat de sculpturen een totaalvorm hebben, zijn ze aangevuld of verrijkt met metalen decoraties en inkervingen. Tekens of symbolen die voor de niet- Afrikaanse kijker slechts intrigerende raadsels zijn, maar die voor veel Afrikanen ongetwijfeld glasheldere verwijzingen zijn. De beelden zijn geworteld in traditionele Afrikaanse culturen. Ze zijn aangeraakt door het Westen, maar ze zijn hun authentieke zelf gebleven. Ze maken het de Westerse kijker moeilijk, maar ze keren zich niet van hem af. 

Tekst: Rob Perrée 2008 

Interview Abou Sidibé 

Open: din - vrij 10.00 - 18.00 uur / zat & zon 11.00 - 18.00 uur
Schrijf je hier in
voor onze digitale nieuwsbrief.
@deelnemer: is jouw e-mailadres al bekend bij ons?
CONTACT
Tel: +31 (0)20 632 54 92
Copyright © 2013 SBK design by manoverboord