< terug naar het overzicht
Terug naar SBK Amsterdam Zuid

Saskia Pfaeltzer
13-09-2015 / 30-11-2015

De expositie Made in China is verlengd t/m 30 nov: Na haar vierde bezoek aan China toont Saskia Pfaeltzer haar nieuwe collectie. Deze bestaat uit grote, beschilderde borden, giraffen- en eenhoornkoppen op rijk gedecoreerde trapeziumconsoles en vazen met dierenkoppen op onderstellen van koerende doffers.

test
test
test
test
test

MADE IN CHINA  2015 


Saskia Pfaeltzer exposeert met Collectie China IV

Na haar vierde bezoek aan China toont Saskia Pfaeltzer haar nieuwe collectie. Deze bestaat uit grote, beschilderde borden, giraffen- en eenhoornkoppen op rijk gedecoreerde trapeziumconsoles en vazen met dierenkoppen op onderstellen van koerende doffers. Kenmerkend voor deze collectie is het gebruik van ijzerchlorides. De vele schakeringen roodbruin geven de dierenvazen, - portretten en borden een aardse uitstraling. De voetstukken en de gekleurde kaketoe- en casuariskoppen zijn hoogglans geglazuurd en kleurrijk. 

Een serie borden is gewijd aan leven en werk van Spinoza. Pfaeltzer heeft de tekeningen gemaakt voor het boek “Spinoza’s Achtbaan”, eind 2014 uitgegeven bij uitgeverij Wereldbibliotheek.                                           

Saskia Pfaeltzer heeft vele exposities in binnen- en buitenland op haar naam staan. Beelden- in- opdracht zijn in verschillende gemeenten en landen uitgevoerd. Lange tijd had ze naast een atelier in Amsterdam een atelier op St. Maarten (Caribisch Nederland). Tegenwoordig werkt Pfaeltzer afwisselend op St. Eustatius, België en Amsterdam, en sinds een aantal jaren achtereen in China, waar ze ook als gastdocent is opgetreden. In veel tijdschriften zijn artikelen over haar werk verschenen zoals in New Ceramics, Villa d’Arte, Seasons, maar ook in China Ceramics. Saskia Pfaeltzer (1955, Hilversum) volgde haar opleiding aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunst Amsterdam, afdeling beeldhouwen en monumentaal schilderen. Ze maakt beelden van steen en brons, (getekende) schilderijen op papier en keramiek. 

Werken in China vindt plaats niet ver van Shanghai, in de beroemde porseleinregio, waar Pfaeltzer eens per jaar een werktafel huurt. Daar kan ze naar hartenlust met het lokaal gewonnen porselein (‘het witte goud”) aan de slag. Zes jaar geleden was het  fabrieksterrein in de stad Jingdezhen nog een verlaten fabrieksgebied. De stad was een lelijke moloch vol goedkope, lekkende en roestende flatgebouwen, zoals dat veelvuldig voorkomt bij Chinese plattelandssteden. Een welgestelde Amerikaans Chinese zakenvrouw heeft hier haar ideaal verwezenlijkt en dit fabrieksterrein ontwikkeld. Wat eerst vol achtergelaten rommel was, na de Mao-periode, heeft zich ontpopt tot het bloeiende hart van de porseleincultuur.

De vermaarde kunstenaar Ai Weiwei heeft er zijn atelier en zijn Zonnepitten zijn in deze stad gemaakt. Buitenlandse kunstenaars komen er van heinde en verre. De Chinese inwoners varen wel bij de nieuwe impuls en de eeuwenoude porseleintechnieken worden weer opgepakt. Hier zie je fabriekjes, ovens, mallenmakers, gieters en glazuurwerkers. Een man die op zijn brommer overal langsreed om de gemaakte werken te glazuren is hiervan rijk geworden. Van een onbeduidende stad is Jingdezhen omgetoverd tot een levendige stad, waar grote keramiekbeurzen gehouden worden. Het uitbesteden van kleine technische ingrepen en voorbereidingen voor een werkstuk is in Nederland onmogelijk en maakt juist China aantrekkelijk voor kunstenaars. Het Chinese fabrieksgebied in Jingdezhen is voor hen een walhalla geworden. 

Overal zijn kleine bedrijfjes die alles doen wat er verzocht wordt. Moet de klei gekneed? Daar is de kleiman. Moet de eerste glazuur gespoten? Kistje timmeren? Naar de timmerman. Daar komt de man op zijn brommer, hij zoekt een hoek op met een steen en spuit de glazuur, die je net hebt gehaald bij de glazuurboer. Vertalen hoeft niet, alles is wel duidelijk en als het niet duidelijk is, gaat het fout.


Enkele fragmenten uit het reisverslag “Mijn verblijf in China” I t/m IV van Saskia:

“Elke middag gaf ik beeldhouwles aan de kunstacademie in de stad. Elke dag werd er heerlijk gezamenlijk gegeten; gedroogde theebladeren en eendenkoppen. Elke dag werd het kouder en kouder. De huizen in China zijn merendeels onverwarmd. Men houdt dag en nacht winterjassen aan. Werkloosheid is er  wel, maar hoeft niet, want er is altijd wel iets te verdienen. Zij die werkloos zijn, zijn opiumgebruikers, zegt men. Medische zorg of tandverzorging is er haast niet. De mensen hebben geen vakantie. Slechts de nationale feestdagen zijn vrij, de overige tijd wordt er gewerkt
van 's ochtends vroeg tot ’s avonds laat.” 

“Engels wordt er nauwelijks gesproken. Vindt men overbodig. Als je jong bent pak je alles aan om Engels te leren spreken. Op school leren ze lezen en schrijven maar niet spreken.  De jeugd is vastgelopen in de belofte dat het goed zal gaan als je hard studeert. Nee, de loopbaan is uitgebleven en meestal klitten ze bijeen, overdag baantjes op brommertjes en in de fabriekjes. Iedereen heeft een mobieltje.”

De nieuwe collectie bestaat uit grote, beschilderde borden, giraffen- en eenhoornkoppen op rijk gedecoreerde trapeziumconsoles en vazen met dierenkoppen op onderstellen van koerende doffers. Kenmerk van de collectie is het gebruik van ijzerchlorides. De vele schakeringen roodbruin geven de dierenvazen, - portretten en borden een aardse uitstraling. Alleen de voetstukken en de gekleurde kaketoe- en casuariskoppen zijn hoogglans geglazuurd en kleurrijk. 

“In mijn atelier in Jingdezhen ontstonden de werkstukken als vanzelf. Ik had enigszins haast want ik had maar zes weken en de ovens wachtten, dus ik tekende voort: beeldhouwers die aan een manshoge kop werken terwijl in de deuropening een bezoeker in het zonlicht wacht. Wijze vrouwen die jonge maagden troosten terwijl aanbidders ongezien haar aandacht trekken. Gevaarlijke blootborstige krijgers te paard met speren en bontmantels. Figuren met gehoornde mutsen die met bijenzwermen dansen en kale monniken die luit spelen voor de koningin met een geitje aan haar zij. Spetters van ijzerchloride zorgen voor nieuwe ideeën.” 


“Ik laat grote transportkisten maken. Ik vind een timmermannetje zo klein en mager, achter in het fabrieksterrein. Hij maakt twee kisten van 1 kuub. Zijn inkomen is door mijn opdracht voor maanden geregeld. In december kwamen de kisten in Rotterdam aan. Terug in Nederland heb ik mijn lessen Chinees weer opgenomen en mijn reiservaring samengevat in een boekje. En in oktober heb ik weer een werktafel geregeld, aldaar!”

 

Open: woe - zat 11.00 - 18.00 uur

Vanaf 5/8/2018 is SBK Kunstuitleen & Galerie 18 op zondag gesloten.
Schrijf je hier in
voor onze digitale nieuwsbrief.
@deelnemer: is jouw e-mailadres al bekend bij ons?
CONTACT
Tel: +31 (0)20 632 54 92
Copyright © 2018 SBK design by manoverboord