Maar deze reli\u00ebfs zijn handbeschilderd met een eigen kleurenpalet waardoor ieder werk uniek wordt.<\/p>\n
Joris Kuipers (1977) werd opgeleid als schilder: na een bachelor-studie in Arnhem sloot hij in 2003 een masterstudie af aan het Frank Mohr Instituut in Groningen. Voor wie op basis daarvan traditionele \u2018fijnschilderkunst\u2019 zou verwachten, heeft Joris Kuipers een verrassing in petto. De laatste jaren is in zijn werk van de ingetogen schilderkunst enkel de kleur overgebleven, en die dan meestal in felle tinten en grote overdaad. Vaak gebruikt Kuipers het penseel enkel nog om de verf \u2013 en daarmee de kleur \u2013 direct te spetteren op het oppervlak, zo hij dat al niet met andere instrumenten bewerkt door pigmenten direct uit de tube of flacon te laten druppelen, dan wel gebruik te maken van plantenspuiten of vernevelaars. Kuipers is daarin niet langer volgeling van fijnschilders; hij lijkt met deze werkwijze eerder in het voetspoor te treden van Jackson \u2018Jack-the-Dripper\u2019 Pollock en andere expressionisten toen en nu \u2013 al dan niet abstract. Kuipers\u2019 kleurwerelden zijn opgebouwd uit honderden, nee duizenden afzonderlijke stipjes en vlekjes puur pigment, die pas op enige afstand samensmelten tot kleurige wolken \u2013 een eigentijdse vorm van pointillisme\u2026<\/p>\n
<\/p>\n
N\u00f3g een grote stap deed Kuipers door met zijn werk het traditioneel platte, \u2018hele\u2019 vlak van het schilderij en de tekening te verlaten en zijn \u2018schilderen\u2019 de drie dimensies van de ruimte te laten instromen. W\u00e9g met, en weg v\u00e1n de nauwe kaders van spieraam en tekenblok. Weg ook met enkel linnen en papier als drager: Kuipers experimenteert met kneedbare dragers als klei en laser cut techniek. Hiermee componeert hij samengestelde beeldvlakken, die niet langer plat zijn maar in drie dimensies gekromd, en die zich voor en achter en naast elkaar, boven elkaar en onder elkaar verdringen. Soms tilt Kuipers die vlakken als het ware \u00f3p van de wand, waardoor reli\u00ebf-achtige composities ontstaan; soms ook dwarrelen ze vanaf de wand naar beneden en naar voren, waardoor ze de ruimte in stromen, naar je toe. De laatste tijd experimenteert Kuipers ook met dergelijke constructies die zich volledig van de wand lijken los te zingen en vrij in de ruimte hangen. Of liever: daarin lijken te zweven, schijnbaar gewichtloos, schijnbaar zonder orde of systeem. In werkelijkheid geldt ook hier natuurlijk de zwaartekracht en zijn alle vormen zorgvuldig uitgekiend ten opzichte van elkaar bevestigd en vastgemaakt; maar dat is de wereld \u2018achter de schermen\u2019\u2026 Door hun materialiteit ogen Kuipers\u2019 constructies vaak niet alleen uitgesproken lichtgewicht en fragiel als libellenvleugels. Kleuren en vlakken lijken te wervelen, vormen een \u2018dazzling display\u2019: ze onttrekken zich in hun gefragmenteerdheid en extreme driedimensionaliteit aan enig houvast voor het oog. Vaak weet je letterlijk niet, waar je kijken moet, waar je kunt focussen, waar het \u2018scherp\u2019 wordt.<\/p>\n
Nee, geen Hollandse ingetogenheid bij Kuipers: zijn wereld is die van de visuele illusie en de Barokke exuberantie. Overigens sluit Kuipers\u2019 beeldtaal eerder aan bij het Rococo van 18e eeuwse architectuur. De makers van zulke kerken en paleizen streefden naar wat ze noemden \u2018un bel composto\u2019: een \u2018mooi ding\u2019 dat \u2018samengesteld\u2019 was, waarin architectuur, beeldhouwkunst en schilderkunst samenvloeiden, en liefst ook nog samen met muziek en geuren, teksten en rituelen een geheel opleverden dat letterlijk moest overdonderen \u2013 \u2018to swipe you off your feet\u2019.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Maar deze reli\u00ebfs zijn handbeschilderd met een eigen kleurenpalet waardoor ieder werk uniek wordt. Joris Kuipers (1977) werd opgeleid als schilder: na een bachelor-studie in Arnhem sloot hij in 2003 een masterstudie af aan het Frank Mohr Instituut in Groningen. Voor wie op basis daarvan traditionele \u2018fijnschilderkunst\u2019 zou verwachten, heeft Joris Kuipers een verrassing in […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[13],"tags":[],"class_list":["post-4282","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-exposities"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.sbk.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4282","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.sbk.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.sbk.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.sbk.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.sbk.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4282"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.sbk.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4282\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.sbk.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4282"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.sbk.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4282"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.sbk.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4282"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}