Wim Izaks (1950-1989) liet meer dan 1200 schilderijen na en een veelvoud daarvan aan tekeningen in de meest uiteenlopende technieken. Net als in zijn schilderijen gaat het in de tekeningen niet uitsluitend om het herkennen van een voorstelling. Wim Izaks kon een lijn laten spreken, een gezichtsuitdrukking, het wit van het papier en de materie van krijt, viltstift en schuurpapier.
Wie Wim Izaks kende, weet dat hij een grote liefde had voor het werken op papier.
In tien jaar ontstonden duizenden bladen. Bij elkaar geven ze een veelzijdiger en genuanceerder beeld van zijn kunstenaarspersoonlijkheid dan de werken op doek.
Wim Izaks was een kunstenaar met een handschrift. Het is verleidelijk om in zijn tekeningen een dagboek te zien. Niet alleen maakte hij vrijwel dagelijks zijn aantekeningen, hij legde ook de meest alledaagse dingen uit zijn leven en verbeelding vast. Hij gebruikte daar de kleur, de lijn en een uiterst gevoelige hand voor. De vraag blijft wie in staat is al deze notities te ontcijferen.
Citaat uit: Wim Izaks, Tekeningen; Alles behalve de tijd, een uitgave van de Stichting Wim Izaks 2004.