Sinds 1994 wijdt Tatyana Yassievich (St. Petersburg, 1968) zich bijna uitsluitend aan het tekenen van interieurs en exterieurs van St. Petersburg. De jonge Russisch-Nederlandse schilder poogt de oude Sovjet esthetiek vast te leggen voordat deze voorgoed is verdwenen.

"Het lot bepaalde dat mijn St. Petersburg dat van de ‘post-perestroika' zou zijn. Ik kijk naar deze stad als naar een stilleven; met zijn banken, urnen en smeedijzer, zijn ritmisch herhaalde vensters en balkons en zijn reclame- en verkeersborden. Zoals elke verzameling van objecten is een stad doordrongen van zijn tijd, van allerlei heersende modes en van de geschiedenis van zijn eigenaren."

"Toen de staat zijn monopolie op de handel opgaf, kwamen talloze kiosken, straathandelaren en 24-uur winkels in de plaats van de Sovjet gastronomische winkels die 's middags, tegen een achtergrond van lege schappen, maaltijden serveerden. Sovjet leuzen maakten plaats voor wilde reclame. Ik kijk nu met andere ogen naar de Sovjet monumenten die over zijn gebleven", aldus Yassievich.

Een vaak terugkerend onderwerp in haar werk is de absurde combinatie van tijdelijke commerciële bouwsels en de imperiale St. Petersburgse architectuur. Ook de gebouwen uit de 70-er en 80-er jaren zijn sinds kort onderwerp van haar werk, evenals de interieurs van Sovjet appartementen, volgepropt met spullen van drie generaties, allemaal met identieke meubels en hetzelfde behang. Stations, groot en klein, wachtkamers, goedkope stationscafé's spreken haar ook aan ‘vanwege hun bijna clichématige sentimentaliteit.

Lopend door St. Petersburg maakt ze tekeningen en studies voor gouaches en foto's. "In mijn studio, op een afstand van de onderwerpen, maak ik daarna schilderijen op canvas." In feite tekent Yassievich met haar penseel. De lijnvoering speelt in haar werk meestal een prominentere rol dan de vlakverdeling. Met trefzekere lijnen worden stadssilhouetten en interieurindrukken vlug en raak genoteerd.
In haar schilderijen zijn geen mensen, met uitzondering van bijvoorbeeld een enkel silhouet in reclame-uitingen of in het raam van een treinwagon. "Omdat ik de schaal altijd overdrijf en vrijheden neem met perspectief, is er eigenlijk geen plaats meer voor. Maar één persoon is altijd aanwezig, net buiten het kader: ik."

De eerste schetsen voor een schilderij maakt Yassievich altijd op locatie. Vaak vindt zij haar onderwerpen bij toeval, in het voorbijgaan. "De keuze voor een locatie wordt bepaald door mijn eigen gedachten en voorkeuren van het moment. Mijn werk heeft altijd een sterke basis in de werkelijke wereld en herkenbaarheid heeft een hoge prioriteit. Toch laat ik de werkelijke situatie het uiteindelijke resultaat niet helemaal bepalen. Ik laat dingen weg en behoud wat voor mij belangrijk is."

SBK Virtuele Kunstuitleen